|
เรื่องต่อไปนี้เป็นเรื่องจริงยิ่งกว่านิยาย
เรื่องเกิดขึ้นนานแสนนานมาแล้ว ณ.สถานที่แห่งหนึ่ง........
ไฟไหม้.......ไฟไหม้.........!......!...........!เสียงร้องด้วยความตระหนกดัง
ขึ้นในกลางดึกของคืนวันหนึ่ง
ท่ามกลางความชุลมุนวุ่นวายสับสนของผู้คนในซอยแคบ ๆ
ซึ่งพากันขนสิ่งของหนีไฟอย่างชุลมุน ลูก - เด็ก -
เล็กแดงร้องไห้จ้าด้วยคามตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างไม่ทันตั้งตัว
บางคนต้องการเพียงชีวิตรอดออกจากกองเพลิงเท่านั้น ไม่สนใจทรัพย์สิน -
เงินทอง
แต่บางคนกลับห่วงทรัพย์สินยิ่งกว่าชีวิตตนเองซึ่งกำลังถูกเพลิงเผาผลาญ
บางคนก็ฉวยโอกาสแย่งชิงทรัพย์สินของผู้อื่น
โดยไม่คำนึงถึงความเดือดร้อนของผุ้ประสบเคราะห์กรรม บางพวก
พอรู้ข่าวไฟ
ไหม้ก็มายืนมุงดูทำให้การดับเพลิงของพนักงานดับยิ่งไม่สะดวกเข้าไปอีก
เสียงผู้คนตะโกนกันอย่างสับสน ไม่รู้ว่าอะไรเป็น - อะไร
ผู้คนต่างวิ่งหนีไฟท่ามกลางความชุลมุนที่เกิดขึ้นอยู่ต่อหน้าต่อตา
หญิงวัยกลางคนผู้หนึ่งนอนอยู่ในเรือนไม้ทรงไทยหลังหนึ่งใกล้บ้านต้นเพลิง
ซึ่งเพลิงกำลังลาม - มาถึงบ้านของเธออย่างรวดเร็ว
แต่เธอยังคงนอนอยู่ที่
เดิมโดยไม่ได้ขยับตัวหนีไฟ เสียงตะโกนโหวกเหวก เสียงผู้คนขนสิ่งของ
เสียงของไฟที่ไหม้สิ่งของที่เป็นเชื้อเพลิงหาได้ทำให้ร่างกายของเธอขยับจาก
ที่เดิมไม่...........
มีเพียงแววตาของเธอเท่านั้นที่แสดงอาการตระหนก -
หวาดกลัว ลูก - หลาน สามีเธอไปที่ไหนจึงไม่มีผู้ใดมาช่วย หญิง ผู้นี้
เธอเริ่มนึกถึงผู้คนหลาย ๆ
คนที่เธอรู้จักโดยไม่คำนึงถึงเปลวไฟอันร้อนแรงอีกแล้ว
เหตุการณ์ในอดีตของเธอค่อย ๆ ผ่านเข้ามาทีละฉาก ๆ
จนในที่สุดเธอก็ไม่รู้สึกถึงความร้อนใด ๆ อีก
ป้าสุชาดา |
ชื่อ:
กวนอวี้โหลว วันเวลา:
07/12/2552 12:04:45
ความคิดเห็นที่
1